চুত্যিনফা বা নৰিয়া ৰজা – আহোমৰ ঊনবিংশতিতম স্বৰ্গদেউ
আহোম ৰাজ্যৰ অষ্টাদশজন স্বৰ্গদেউ চুৰমফা বা ভগা ৰজাক সিংহাসনচ্যুত কৰি বন্দী কৰাৰ পাছত সেইসময়ৰ আহোম ৰাজ্যৰ ডা-ডাঙৰীয়াসকলৰ উদ্যোগত ১৬৪৪ খ্ৰীষ্টাব্দত […]
আহোম ৰাজ্যৰ অষ্টাদশজন স্বৰ্গদেউ চুৰমফা বা ভগা ৰজাক সিংহাসনচ্যুত কৰি বন্দী কৰাৰ পাছত সেইসময়ৰ আহোম ৰাজ্যৰ ডা-ডাঙৰীয়াসকলৰ উদ্যোগত ১৬৪৪ খ্ৰীষ্টাব্দত […]
(মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ অসমৰ সমাজ-সভ্যতা-সংস্কৃতিৰ এক অন্যতম আধাৰ। সেয়েহে, সাৰথিৰ পাঠকসকলৰ বাবে আগবঢ়াইছো ব্ৰহ্মপুত্ৰ সম্পৰ্কে যুগুত কৰা এটি লেখা) নদী আৰু
(সদ্যঘোষিত ৰাইমনা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান অসমৰ ষষ্ঠখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ৰাইমনা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান সম্পৰ্কে এটি চমু লেখা) ৫ জুন তাৰিখে সমগ্ৰ বিশ্বতে
১৬৪১ খ্ৰীষ্টাব্দত আহোমৰ সপ্তদশজন স্বৰ্গদেউ প্ৰতাপ সিংহৰ মৃত্যু হ’ল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছতে তেওঁৰ বৰপুত্ৰ চুৰমফাই অষ্টাদশজন স্বৰ্গদেউৰূপে আহোম ৰাজসিংহাসনত আৰোহণ
পৰিস্থিতিতন্ত্ৰ মানৱ সমাজৰ বাবে এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়। পৰিস্থিতিতন্ত্ৰ বৰ্তি থকাৰ বাবেই মানৱ প্ৰজাতি বিশ্বত বৰ্তি আছে। পৰিস্থিতিতন্ত্ৰক নিৰ্ভৰ কৰিয়েই
(সত্যনাথ বৰা আছিল অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন পুৰোধা ব্যক্তি। সাৰথিৰ পাঠকসকলৰ বাবে সত্যনাথ বৰা সম্পৰ্কে এটি চমু লেখা) সেই সময়ত আধুনিক
ড০ লক্ষ্মীনন্দন বৰা অসমীয়া সাহিত্যৰ এটা পৰিচিত নাম। “নিশাৰ পূৰৱী”ৰ পৰা “গঙা চিলনীৰ পাখি”, “যাকেৰি নাহিকে উপাম”, “পাতাল ভৈৰৱী” হৈ
অসমীয়া মানুহে ব্যৱসায় কৰিব নাজানে- এই অভিযোগটো অসমীয়া মানুহৰ গাত অতীজৰে পৰাই আছে। কিন্তু এজন মানুহে ঊনৈশ শতিকাতেই এই কথা
(গৰখীয়া সবাহ অসমীয়া জনজীৱনৰ এক উল্লেখযোগ্য অনুষ্ঠান। সময়ৰ সোঁতত নিস্তেজ হৈ পৰা গৰখীয়া সবাহ সম্পৰ্কে সাৰথিৰ পাঠক সমাজলৈ চমুকৈ আগবঢ়ালোঁ)